Yunus Emre – Bir dürr-i yetîmem

Yunus-Emre

Bir dürr-i yetîmem ki görmedi beni umman,
Bir katreyem illâ ki ummâna benim umman.

Gel mevc-i acâyib gör, deryâyı nihan gözle,
Zî bahr-i nihâyet katrede olur pinhan.

Okuyamadı mevzun Leylî adını Mecnun,
Hem Leyli idim “an”da, hem Mecnun idim hayran

Bu âlem-i kesrette sen Yûsuf-u men Yakub,
O alem-i vahdette ne Yûsuf u ne Kenan.

Dem vurmaz idi Mansur tevhid-i Enel Hak’tan,
Aşk dârına dost zülfü asmıştı beni üryan.

Adım Yunus olduğu bû cisim belâsıdır,
Âdım sorar olursan sultâna benim sultan.

Yunus Emre