Süreyya Efendi’den

Menzili fakr’a eriştim dediğim oldu benim
Sohbeti Hakk’a giriştim dediğim oldu benim
Nazar ettim bana ben kendimi bildim ki neyim
Yaradanımla biliştim dediğim oldu benim

Dirilikte diledikçe bana tabidi memat
Benim emrimde idi çünki o sultani hayat
Her iki halet elimde bir oyuncaktı benim
Ne desem ola demiştim dediğim oldu benim

Zahiren sureti insanda göründüm durdum
Fakat ol evvelü ahir ü Kerim işte benim
Neye ben ol demiş olsam deyemezdi olmam
Sırrı canımla seviştiğim dediğim oldu benim

Sureti zahire bakma ki ben insan değilim
Kim demiş olsa hatadır bana ben ân değilim
Bana bak ceşmi basiretle beni anlayasın
Yarle tenhada buluştum dediğim oldu benim

Sırrı tevhide vukufu olan anlar sözümü
Kalb gözün maliki canlarda görürler özümü
Bana benden olacak zahir o sırrul esrar
Ehadiyyetle karıştım dediğim oldu benim

Zaira sanma ki biz fatiha bekler dileriz
Dileki Hakk ne ise çünki rızadadeleriz
Bizi duçarı telaş eyliyemez hiç birşey
Rabbi Hassımla görüştüm dediğim oldu benim

Biz hayat ehli iken ölmüş olanlardan idik
Hasreti yâr ile simasi solanlardan idik
Meyli dareyni Sureyya içimizden attık
Canımı terke alıştım dediğim oldu benim

Bizler öldük de defin eylediler sanma sakın
Lâyemutuz bize zair gözün aç öyle bakın
Buracık kalıbımız hanesi biz seyyarız
Çeşmi canana eriştim dediğim oldu benim

Süreyya Efendi

Süreyya